Þar sem ég er orðinn einbúi (en þó ekki upp á hæð úti í sveit) fylgist ég voðalega lítið með fréttum, helst þá í vinnunni. Fréttablaðið er bara sett í hólf niðri í anddyri og maður tekur sér ef maður hefur áhuga á, en ég er ferlega latur við það. Enda nenni ég ekkert að fara niður á morgnanna á brókinni að ná mér í blað – það er of mikil fyrirhöfn. Svo hef ég ekki vit (reyndar engan áhuga) á að kveikja á sjónvarpinu þegar fréttirnar eru. Það er bara fyrir tilviljun ef það gerist. Og að sjálfsögðu er ég ekki áskrifandi að Mogganum, og fer eiginlega aldrei á mbl.is eða visir.is eða slíkar síður.
Ég er því svolítið í eigin heimi hérna í Skuggahverfinu og veit ekki alltaf hvað ég á að gera af mér. Það liggur ekkert skylduverkefni fyrir en að klippa Japan Festival… frá því í fyrra! Fór í síðasta (veikinda)prófið í gær og ætti því að geta einbeitt mér að því að vinna og lesa og stunda það sem ég hef áhuga á – enginn skóli að flækja málin. Það er mjög fínt, en það verður að segjast eins og er að það er hálf einmannalegt hérna – ekki einu sinni kettir til þess að leika við. Og þegar ég slekk ljósin og leggst upp í rúm… er dauðaþögn. Ég er ekki vanur því. Og hvað í helvítinu á ég að hafa í matinn annaðkvöld?! Ég kann ekki að elda fyrir túkall.
Afsakið lognmolluna hérna en það hefur gengið á ýmsu hjá mér síðustu vikur, en svosem ekkert til þess að segja frá sérstaklega. Það er óneitanlega skrítið að vera fluttur að heiman; enginn heima þegar ég kem úr vinnunni, ekki einu sinni kettir, og eldamennskan… úff. En þetta kemur allt með tímanum. Ég ætla að reyna að vinna eins mikið og ég mögulega get í sumar og sjá svo til hvernig það gengur að búa hérna. Ef það verður of hart í ári þá á ég alltaf samastað á hótel mömmu, en ég ætla að láta reyna á þetta til þrautar.
Ég fer í eitt próf á þriðjudaginn í næstu viku og er þá skólanum opinberlega lokið hjá mér þessa önnina. Enn á ég eftir að taka einn áfanga í japönsku, sem er japanskt ritmál II, og ég þarf að ná að semja við kennarann minn um að fá annað hvort aðra áfanga metna fyrir hann, eða fá að taka próf einhverntíma. Mjög leiðinlegt að eiga þetta eftir, sérstaklega að maður ryðgar svo fljótt í tungumálum ef maður æfir sig ekkert.
Ég er sumsé kominn á fullt í vinnunni og er rétt 5 mínútur að labba þangað héðan úr Skuggagörðum, sem er alveg frábært. Nóg að vakna hálftíma fyrr, klæða sig, og fá sér svo morgunmat í vinnunni. Sparar mér líka matarkostnað hérna heima, og fæ að auki tvær heitar máltíðir á dagvöktum.
Ég keypti mér hlaupaskó í dag. Ég hef aldrei verið mikið fyrir að hlaupa bara til þess að hlaupa, og hef aldrei verið með gott lofthátt þol. Ég var alltaf seinastur í löngum hlaupum á yngri árum, en ég var hinsvegar mjög framarlega þar sem snerpu og mikils krafts í stutta stund var krafist. En nú er kominn tími á að þjálfa hjartað, og guð hvað það verður erfitt. Kostirnir við það eru hinsvegar bara alltof margir til þess að ég geti haldið áfram að hundsa það. Ég vil meina að ég hafi gott hjarta, táknrænt séð, en ég vil líka hafa sterkt hjarta sem mun endast mér vel í ellinni.
Það er alveg ótrúlegt hversu oft maður les í blöðum um að þessi eða hin fræga persóna varð fyrir því að fartölvu hennar eða hans var stolið, með öllum gögnum og jafnvel ævistarfi þeirra á henni. Hvernig væri að fólk lærði að taka afrit af gögnunum sínum? Kaupa eitt stykki utanáliggjandi harðan disk (ef það vill endilega geyma ævistörf sín í litlum fartölvum sem hentugt er að grípa (stela)) og láta hugbúnað sjálfvirkt taka afrit af öllum gögnum tölvunnar.
Þetta eru bara orðnar pirrandi fréttir og þetta fólk fær enga samúð frá mér (allra síst ef heitið er fundarlaunum), það á bara að vera forsjált og nota heilann aðeins í stað tölvunnar.
Þá er skólinn búinn, eða svo gott sem, eitt veikindapróf í næsta mánuði eftir og ég er þegar byrjaður að undirbúa mig fyrir það. Borgaði vinnufélaga mínum vakt um daginn, en ég hitti hann í Krónunni snemma mánaðar og minnti hann á að ég skuldaði honum – hann var búinn að steingleyma því. En, eins og Jokerinn sagði; “I’m a man of my words.” Ég læt þó vera að hlæja eins og móðursjúkur væri.
Ég er annars þessa dagana að ná ýmsu upp sem ég hef vanrækt, t.d. að klippa Japan Festival frá því í fyrra, komast aftur af stað í ræktinni með nýtt prógram og ætla mér að komast í betra form yfir sumarið en það hefur alltaf verið sá tími árs sem ég missi mig vegna vinnunnar. Þá hef ég skráð mig á byrjendanámskeið á línuskautum sem verður þann 25. þessa mánaðar (láta gamlan “draum” rætast), þannig að það er ýmislegt í gangi þó svo ég sé í eiginlegu fríi.
Ég er bara búinn að fá eina einkunn, en ég fékk 7,5 fyrir kvikmyndastjörnu kúrsinn. Ég efast um að ég fá hærri einkunn í öðrum kúrsum þessa önnina.
Eins og er er ég í Baughúsum í góðu yfirlæti mömmu. Það er ágætt að koma hingað í heimsókn og gista svosem eina nótt, kisurnar kúra alltaf hjá mér sem er alveg frábært. Þeirra sakna ég alltaf mest.
Ísleifur Þórhallsson, framkvæmdastjóri bíódaga Græna ljóssins, segir í Morgunblaðinu í dag að aðsóknin á atburðinn hafi verið langt undir væntingum en um einungis 3.800 manns sáu þær 17 myndir sem í boði voru. Er þetta heldur dræmt miðað við þá 20.000 gesti sem mættu til Reykjavík International Film Festival í september síðastliðnum.
Hann tínir til samverkandi þætti eins og heimabíó og fólk vilji frekar horfa á myndirnar heima í kósíheitum, og bíða þess vegna eftir DVD útgáfunni, og svo niðurhal. Hann segir að á einhverri síðunni hafi verið hægt að ná í myndirnar allar í einum pakka (þá væntanlega á einhverri torrent síðu), og bendir jafnframt á að markhópur bíódaganna sé fullorðnir, og væntanlega ungir fullorðnir líka.
Ef hægt er að hala niður myndunum af netinu, ef sumar þeirra eru komnar á DVD (svo sá ég að Die Welle er kominn út á Blu-Ray), þá er væntanlega ekki verið að sýna nýjar myndir eða myndir sem nýlega hafa hafið göngu sína á kvikmyndahátíðir heimsins (enda ekki hægt að kalla þetta kvikmyndahátíið sem sýnir sig best í því að þetta eru kallaðir bíódagar). Græna ljósið hefur líka oft sagt sig sýna óháðar og listrænni myndir, en mér finnst tæpt að flokka Frost/Nixon og The Reader sem voru víst sýndar á þeirra vegum. En hvað sem því líður þá eru þetta tæpast til allar óháðar myndir, síður en svo, heldur eru þetta kvikmyndir sem kvikmyndahús landsins ákveða að sýna ekki því að tæpast yrði gróði af slíkum sýningum. Choke er önnur mynd sem Græna ljósið sýndi en hún er síður en svo óháð eða listræn, hún er bara “minni” mynd en þó dreifð af 20th Century Fox.
Tímasetningin gæti heldur varla verið verri fyrir þann markhóp sem bíódagarnir eiga að ná til. Háskólanemar eru einmitt á þessum dögum að ljúka önninni, klára ritgerðir og á kafi í próflestri – svo ekki sé minnst á að námslánin eru orðin ansi mögur á lokasprettinum. Myndi ég leggja til að bíódagar yrðu mánuði fyrr ef sá markhópur á að komast í bíó, en ég held að háskólanemar séu einmitt einhver stærsti hópur þeirra sem hafa áhuga á kvikmyndum utan Hollwoodgeirans. Að lokum held ég einfaldlega að vorið sé ekki tími til þess að halda bíódaga; fólk vill frekar eyða tíma sínum utandyra þegar veður gefst til en að hanga inni í dimmum sal.
Það er margt sem háir þessum bíódögum en það er ekki síður þeirra eigin sök en ytri aðstæða.
Ég er farinn að stressast svolítið yfir ritgerðaskilum því ég hef ekki verið nógu duglegur að vinna við þær. Þetta hefur eiginlega allt bara farið fram í huganum hingað til en það sem er helst að trufla mig er að ég er enn að koma mér fyrir í íbúðinni og mér finnst óþægilegt að hafa hluti í óreiðu í kringum mig. Ég á mjög erfitt með að læra í svoleiðis umhverfi. Þess vegna er ég alltaf að dytta að hinu og þessu, raða og endurraða, spá í hvernig hitt og þetta kæmist best fyrir o.s.frv.
En það er ekki seinna að vænna en að byrja á raunverulegri vinnu í kvöld, og byrja á því að fara í heimildaleit.
Fyrir kúrsinn Stjörnufræði geri ég ritgerð um Harrison Ford (gátum bara valið úr nokkrum stjörnum) og líst ágætlega á það, en þetta þarf að vera fræðilegs eðlis, ekki bara að hann hafi komið við á Íslandi og fengið sér öl. En ég ætla pottþétt að koma að “Íslandsvinur” í ritgerðina. Fyrir Framúrstefna og evrópskar kvikmyndir 1909-1939 ætla ég að skrifa um Salvador Dalí, en ég þarf víst að velja viðfangsefni í samráði við kennara. Ég sendi honum þá bara línu á eftir og fæ vonandi grænt ljós á það. Erfiðasta ritgerðin verður án efa fyrir Japanskir kvikmyndahöfundar en hana er ég alls ekki búinn að móta í huganum, bara grunnatriðin. En ljóst er þó að ég mun taka fyrir kvikmyndina Red Beard eftir Kurosawa og greina hana frá ýmsum sjónarhornum.
Ofan á þetta bætist við hálft heimapróf (seinni helmingur) í Menningarheimar en ef ég skila inn vottorði þá mun það vega meira en eitt próf því að þetta mun þá verða eina heimaprófið sem ég skilaði alla önnina (af þremur). Fyrst var ég einfaldlega of veikur, og próf númer tvö fór bara algerlega framhjá mér.
En hvað viðkemur íbúðinni þá eiginlega gæti ég ekki verið betur staðsettur. Ég er innan við 5 mínútur í næstu Bónusverslun, innan við 10 mínútur niður í Austurstræti og að labba í skólann tekur um 20 mínútur (og 25 mín. í Melhagann til Sigþórs, Petrínu og Gunnu litlu). Hlemmur er líklega ca. 10 mínútur héðan. Þó þetta sé allt rosalega gaman þá er óneitanlega skrítið að vera fluttur út og þurfa að aðlagast því – sérstaklega þarf ég að læra að elda eitthvað annað en hamborgara og núðlur. En fólk er alltaf velkomið í heimsókn, það lífgar bara upp á daginn og lífið.
Þá er ég loxins kominn hingað en ég hef ekkert getað bloggað vegna þess að a) ég var ekki með netsamband í íbúðinni, og b) ég hef verið að koma mér fyrir og er enn að. Þetta er þó allt að koma en enn er eftir að taka upp úr nokkrum kössum og koma innihaldinu fyrir. Reyndar er einn kassinn bara fullur af snúrum; fjöltengi, framlengingar og þannig. Það verður bara geymt einhversstaðar. Svo á ég enn eftir að koma upp heimabíókerfinu en vegna þess að ég finn ekki fæturnar fyrir hátalarana (sem eru einhversstaðar útí skúr í Baughúsum) hef ég ekki enn farið í að tengja það.
Þannig að ég er nokkurn veginn búinn að koma mér fyrir, bara eftir að setja upp gluggatjöld og ganga frá örfáum hlutum og þá er allt tilbúið.
Ég hef ekkert skráð mig inn á MSN síðan ég fékk netið (í gær) vegna þess að ég hef einfaldlega of mikið að gera í þessu stússi hérna og hef ekki efni á að missa úr tímann.
Annars drapst stóra tölvan á mig þegar ég kom hingað, veit ekkert hvað er að. Þannig að nú er ég að vinna í gegnum fartölvuna með stóra skjáinn tengdan við hana (sumsé með tvo skjái). En sú tölva er næstum því orðin sex ára og ekkert alltof afkastamikil, en þetta verður að vera svona í smástund til viðbótar. Ég var búinn að skrá routerinn minn hjá HÍ en það var ekki að virka, þannig að ég skráði netkort fartölvunnar og það virkaði – en þetta er eitt enn sem ég þarf að kippa í lag við tækifæri.
Ég hendi inn myndum síðar, en annars eru framundan þrjár ritgerðir og lestur – það mun ganga fyrir.
Ég er bæði búinn að vera latur að blogga undanfarið og haft lítinn tíma til þess. Ég var farinn að hlakka til að flytja yfir helgina þegar ég áttaði mig á því að það væri heimapróf í Menningarheimum akkúrat þessa helgi (og mér tókst bara að svara tveimur spurningum af fjórum (og eina heimaprófið af þremur sem ég skila)) og þar að auki er ég með fyrirlestur um Juliu Roberts við þriðja mann á þriðjudaginn. Juliu Roberts, af öllum. Þannig þarf ég, þurfti, ég að klára þetta áður en ég get flutt. Á meðan stendur íbúðin svo gott sem tóm í viku. Ömurlegt að huxa til þess að vera fastur hérna á meðan maður hefur eigin íbúð í hundraðogeinum tilbúna til þess að flytja inn í. Í ofanálagi hef ég fengið vott af pest yfir helgina og er aumur og sár í hálsinum (þess vegna gat ég ekki einbeitt mér betur að heimaprófinu) og er ekki enn byrjaður á mínum hluta fyrirlestrarins.
Það er ekki laust við að ég sé stressaður yfir komandi mánuði (þrjár ritgerðir) og prófinu í Menningarheimum (ég vil ná þessu, en eftir að hafa bara skilað hálfu prófi af þremur heilum hljóta möguleikarnir mínir að rýrna). Djöfulsins slufsi get ég alltaf hreint verið.
Ókei, á næstu önn tek ég þetta, og byrja á að sækja námstækninámskeið.
Mér tókst það, fyrir þrítugt, að flytja að heiman.
Ég fékk einstaklingsíbúð niðri í Skuggahverfi á þriðju hæð og get flutt inn 1. apríl. Ég býst þó ekki við að flytja mikið að dóti inn fyrr en helgina eftir það, en það er víst af nógu að taka. Svo þarf líklega að kaupa nýjar hillur fyrir bækurnar (sjá sjálfsögðu í IKEA) og sitthvað fleira. Ég hef ekki séð teikningu af íbúðinni og veit því ekkert hvernig hún lítur út og get ekki baun giskað hvar hlutir eins og rúm, sjónvarp og stóll/sófi gætu verið
Loading ...
