Miðgarður

Þar sem ég er orðinn einbúi (en þó ekki upp á hæð úti í sveit) fylgist ég voðalega lítið með fréttum, helst þá í vinnunni. Fréttablaðið er bara sett í hólf niðri í anddyri og maður tekur sér ef maður hefur áhuga á, en ég er ferlega latur við það. Enda nenni ég ekkert að fara niður á morgnanna á brókinni að ná mér í blað – það er of mikil fyrirhöfn. Svo hef ég ekki vit (reyndar engan áhuga) á að kveikja á sjónvarpinu þegar fréttirnar eru. Það er bara fyrir tilviljun ef það gerist. Og að sjálfsögðu er ég ekki áskrifandi að Mogganum, og fer eiginlega aldrei á mbl.is eða visir.is eða slíkar síður.

Ég er því svolítið í eigin heimi hérna í Skuggahverfinu og veit ekki alltaf hvað ég á að gera af mér. Það liggur ekkert skylduverkefni fyrir en að klippa Japan Festival… frá því í fyrra! Fór í síðasta (veikinda)prófið í gær og ætti því að geta einbeitt mér að því að vinna og lesa og stunda það sem ég hef áhuga á – enginn skóli að flækja málin. Það er mjög fínt, en það verður að segjast eins og er að það er hálf einmannalegt hérna – ekki einu sinni kettir til þess að leika við. Og þegar ég slekk ljósin og leggst upp í rúm… er dauðaþögn. Ég er ekki vanur því. Og hvað í helvítinu á ég að hafa í matinn annaðkvöld?! Ég kann ekki að elda fyrir túkall.