Æji, stjórnmál eyðileggja alltaf allt. Það má aldrei gera neitt nema að stjórnmálum sé bendlað við málið, og þá verður það sjálfkrafa hundleiðinlegt. Ég er og verð alltaf ópólitískur, og mun halda mig við þann rétt að kjósa ekki. Stjórnmál eru alltaf eins og olían sem mengar tært vatnið.
Þessi leiðinlegu stjórnmál
Laugardagur 26. september 2009 · almennt, pólitík
→ Engin ummæliEfnisorð:
Kominn í vetrarfrí
Föstudagur 4. september 2009 · kvikmyndafræði, skóli
Þá er vinnan búin í sumar og ég því kominn í vetrarfrí. En vetrarfríinu fylgir alltaf skóli. Ég huxa að ég muni skrifa BA ritgerðina mína á næstu önn og skila í júní næsta ári. Viðfangsefnið er leikstjórinn Jim Jarmusch, en ég get ekki sagt meira um málið að svo stöddu (er svolítið að reyna koma mér inn í pólitískt lingó). Á þessari önn er ég skráður í fjóra eftirfarandi kúrsa:
- Aðferðir og hugtök (ABF104G)
- Bókmenntaritgerðir (ABF103G)
- Kvikmyndahöfundar (KVI104G)
- Kvikmyndir frá frönskumælandi löndum (FRA304G)
Svekktastur er ég að Guðni Elísson skuli ekki kenna “Aðferðir og hugtök”, en hann er víst í eins og hálfs árs fríi. Svo er skandall að ég skuli rétt að vera taka kúrsinn um bókmenntaritgerðir, svona langt kominn í námi. Kúrsinn um kvikmyndahöfunda mun nýtast mér vel því ég mun á einhvern hátt skrifa um Jarmusch sem kvikmyndahöfund. Djöfull er ég þyrstur – hinkrið aðeins…
Ein ísköld Kókómjólk kominn á kantinn.
Það er bara liðin ein vika af skólanum eins og er, eða fyrsta rennsli eins og þau segja í leikhúsunum (segja þau það ekki annars?), en önnin leggst vel í mig og á.
→ Engin ummæliEfnisorð: HÍ·Jim Jarmusch·kúrsar·skólinn
Af hverju er tollurinn alltaf svona ógeðslega leiðinlegur?
Fimmtudagur 6. ágúst 2009 · almennt
Nú þarf ég að kvarta, og þá blogga ég auðvitað.
Vegir íslenska tollsins eru mér gjörsamlega órannsakanlegir. Til fjölda ára hef ég samviskusamlega prentað út reikning þess sem ég er að panta að utan, komið með hann upp í tollafgreiðsluna og kvittað svo undir sem veitir tollinum mitt leyfi til þess að opna pakkann til þess að leita að reikningi. En til hvers þessi tvíverknaður? Ég er þegar kominn með útprentaðan reikninginn, af hverju þurfa þeir að kryfja pakkann minn líka?
Í dag fór ég að sækja ilmvatn sem ég keypti frá Bandaríkjunum. Ég prentaði reikninginn út og fór upp á Stórhöfða, þar sem tollmiðlun Íslandspóst er, og hugðist einungis afhenda reikninginn og fá svo pakkann minn takk fyrir bless.
-”Ég er að sækja þennan pakka hérna, og hérna er reikningurinn,” sagði ég.
- “Já, kvittaðu svo hérna.”
-”En ég er með reikninginn. Þarf ég samt að kvitta?” “Já,” svaraði afgreiðslukonan.
-”Þarf ég þá nokkuð að koma með útprentaðan reikning?”
-”Jú, fólk er að panta svo marga hluti og við þurfum að fá reikninginn og opna pakkann.” Hvað í helvítinu kemur það málinu við, huxa ég með mér. Og geri enn. Annað hvort fær það reikninginn frá mér og afgreiðir málið, eða þá ég kem ekki með hann, kvitta og leyfi þeim að opna pakkann. En það er bara ekki til boða. Viðkomandi virðist ekki vera boðið að kvitta, heldur er honum gert að kvitta. Það virðist bara vera formsatriði að hafa þessa línu þarna neðst á blaðinu sem þú skalt skrifa nafn þitt á.
Að öllu jöfnu virði ég yfirvaldið og fer eftir lögum og reglu, en eftir tugi ára af þessari endalausu vitleysu er mér nóg boðið. Þetta er bara enn ein leið Stóra Bróður til þess að krukka í endaþarmi hins venjulega borgara, og hann skal taka því og líka það.
→ 5 ummæliEfnisorð: ilmvatn·Íslandspóstur·Stóri Bróðir·tollur
Hundar skíta
Fimmtudagur 9. júlí 2009 · dýr, samtal
Tvö kvöld í röð hafa hundar skitið á gangstéttina fyrir framan Hegningarhúsið. Í fyrra skiptið fór ég út og sá þar ungar stelpur standandi með hundinum aðeins ofar. Ég spurði þær hvort þær ætluðu ekki að taka þetta upp.
-”Ha?”
-”Ætlið þið ekki að taka þetta upp?”
-”Jú… á eftir.”
-”Á eftir? Ég er með poka hérna handa ykkur.”
-”Nei takk.”
Auðvitað komu druzlurnar aldrei aftur, og ég átti aldrei von á því. Sumum hundaeigendum er bara slétt sama um svona hluti, leyfa bara hundinum að losa saur hvar sem er og hvenær sem er, og skilja það svo eftir, þrátt fyrir reglur sem lúta að hundahaldi; að vera ávallt með poka til þess að taka upp skítinn, og hafa þá í bandi. En kvöldið eftir kom einmitt annar hundur, í lausagangi. Hann plantaði sér fyrir framan húsið og droppaði einum stórum. Ég fór út og sá hvergi líklegan eiganda.
Ég ætla að vera tilbúinn í kvöld með brunaslönguna.
→ 2 ummæliEfnisorð: Hegningarhús·hundar·saur
Mesti lúserinn
Þriðjudagur 7. júlí 2009 · heilsan, sjónvarp
The Biggest Loser er um margt ágætur þáttur, með þeim skárri af “raunveruleika” sjónvarpinu, en niðurstöðurnar og boðskapurinn er svolítið loðinn. Þeir eiga að sýna okkur að allt er hægt ef viljinn er fyrir hendi, jafnvel komast í topp form þrátt fyrir að stríða við offitu í dag. Það hefur alltaf verið hægt, en ekki auðvelt, og vissulega er það ekki auðvelt fyrir þátttakendur þáttarins. En það sem aðskilur þá frá okkur er að þeir fá einkaþjálfun nánast allan sólahring, huxað er um mataræði þeirra og þeim kennt að huxa um það sjálft, og þau gera ekkert annað allan liðlangan daginn en að stunda líkamsrækt að öllu tagi undir leiðsögn og gríðarlegri hvatningu.
Hvað myndi ég þurfa að eyða miklum peningi í að fá svona aðhald? Allavega veit ég að það yrði meira en ég á nú, og að geta kúplað mig alveg út úr samfélaginu og öllum skyldum sem ég gegni sem starfsmaður, nemandi ofl., væri bara ekki hægt. Ekki nema sjónvarpsstöð bjóði mér í svona átak! Þá er ég til.
Svipað má segja um Gauja litla um árið: hann var undir stöðugu eftirliti allrar þjóðarinnar og var því undir gríðarlegri pressu um árangur. Það er annað en ég, ég sit bara undir minni eigin pressu.
→ Engin ummæliEfnisorð: Gauji litli·líkamsrækt·The Biggest Loser
Er enn hér, og er enn Íslendingur
Sunnudagur 5. júlí 2009 · almennt, pólitík
Þá er þetta komið í lag aftur, og ég kominn aftur. Síðan lá niðri í smá tíma (gleymdi að endurnýja áskriftina mína), en er í lagi núna.
Hef verið einstaklega afkastalítill hérna undanfarið. Hef einhvern veginn alltaf verið andlaus þegar ég ætla að skrifa eitthvað, en þegar ég er er að gera eitthvað allt annað dettur mér ýmislegt í hug að skrifa um – en gleymi því svo.
Í fréttum er helst að segja að ég náði öllum prófum annarinnar, þó svo að einkunnir hafi verið mis háar. En ég náði þó öllu, og það er betra en oft áður.
Ég er að spá í að taka að mér að borga Icesave skuldina svo að við getum hætt að röfla um þetta rugl og haldið áfram. Mér finnst alveg óendanlega leiðinlegt að hlusta á allt krepputal og Icesave og stjórnina og allt þetta kjaftæði. Ég ætla mér ekki að flýja land vegna þess að ég held að grasið sé grænna einhversstaðar annarsstaðar, þó svo að það geti farið svo að ég fari í nám erlendis á næsta ári. En mér er annt um land mitt og þjóðerni og skammast mín hreinlega ekki neitt fyrir að vera Íslendingur eins og sumum líður. Ég stend bara í báðar fætur og reyni að bera höfuðið hátt þrátt fyrir hvað “óreiðumenn/útrásarvíkingar/annaðrugl” hafa komið landinu í. Og hvað sem því liður þá höfum við það afskaplega gott miðað við meirihluta jarðarbúa sem búa við og undir fátækramörkum, eiga hvorki í sig né á, skjól yfir höfði, hreint vatna að drekka og allt það sem Ísland hefur að bjóða upp á.
Bless.
→ Engin ummæliEfnisorð: fátækt·Icesave·próf
Í fréttum er hvað helst?
Miðvikudagur 17. júní 2009 · almennt
Þar sem ég er orðinn einbúi (en þó ekki upp á hæð úti í sveit) fylgist ég voðalega lítið með fréttum, helst þá í vinnunni. Fréttablaðið er bara sett í hólf niðri í anddyri og maður tekur sér ef maður hefur áhuga á, en ég er ferlega latur við það. Enda nenni ég ekkert að fara niður á morgnanna á brókinni að ná mér í blað – það er of mikil fyrirhöfn. Svo hef ég ekki vit (reyndar engan áhuga) á að kveikja á sjónvarpinu þegar fréttirnar eru. Það er bara fyrir tilviljun ef það gerist. Og að sjálfsögðu er ég ekki áskrifandi að Mogganum, og fer eiginlega aldrei á mbl.is eða visir.is eða slíkar síður.
Ég er því svolítið í eigin heimi hérna í Skuggahverfinu og veit ekki alltaf hvað ég á að gera af mér. Það liggur ekkert skylduverkefni fyrir en að klippa Japan Festival… frá því í fyrra! Fór í síðasta (veikinda)prófið í gær og ætti því að geta einbeitt mér að því að vinna og lesa og stunda það sem ég hef áhuga á – enginn skóli að flækja málin. Það er mjög fínt, en það verður að segjast eins og er að það er hálf einmannalegt hérna – ekki einu sinni kettir til þess að leika við. Og þegar ég slekk ljósin og leggst upp í rúm… er dauðaþögn. Ég er ekki vanur því. Og hvað í helvítinu á ég að hafa í matinn annaðkvöld?! Ég kann ekki að elda fyrir túkall.
→ 4 ummæliEfnisorð: einbúi·fréttir·kettir·Skuggahverfi·vinnan·þögn
Afsakið hléið
Þriðjudagur 9. júní 2009 · almennt
Afsakið lognmolluna hérna en það hefur gengið á ýmsu hjá mér síðustu vikur, en svosem ekkert til þess að segja frá sérstaklega. Það er óneitanlega skrítið að vera fluttur að heiman; enginn heima þegar ég kem úr vinnunni, ekki einu sinni kettir, og eldamennskan… úff. En þetta kemur allt með tímanum. Ég ætla að reyna að vinna eins mikið og ég mögulega get í sumar og sjá svo til hvernig það gengur að búa hérna. Ef það verður of hart í ári þá á ég alltaf samastað á hótel mömmu, en ég ætla að láta reyna á þetta til þrautar.
Ég fer í eitt próf á þriðjudaginn í næstu viku og er þá skólanum opinberlega lokið hjá mér þessa önnina. Enn á ég eftir að taka einn áfanga í japönsku, sem er japanskt ritmál II, og ég þarf að ná að semja við kennarann minn um að fá annað hvort aðra áfanga metna fyrir hann, eða fá að taka próf einhverntíma. Mjög leiðinlegt að eiga þetta eftir, sérstaklega að maður ryðgar svo fljótt í tungumálum ef maður æfir sig ekkert.
Ég er sumsé kominn á fullt í vinnunni og er rétt 5 mínútur að labba þangað héðan úr Skuggagörðum, sem er alveg frábært. Nóg að vakna hálftíma fyrr, klæða sig, og fá sér svo morgunmat í vinnunni. Sparar mér líka matarkostnað hérna heima, og fæ að auki tvær heitar máltíðir á dagvöktum.
Ég keypti mér hlaupaskó í dag. Ég hef aldrei verið mikið fyrir að hlaupa bara til þess að hlaupa, og hef aldrei verið með gott lofthátt þol. Ég var alltaf seinastur í löngum hlaupum á yngri árum, en ég var hinsvegar mjög framarlega þar sem snerpu og mikils krafts í stutta stund var krafist. En nú er kominn tími á að þjálfa hjartað, og guð hvað það verður erfitt. Kostirnir við það eru hinsvegar bara alltof margir til þess að ég geti haldið áfram að hundsa það. Ég vil meina að ég hafi gott hjarta, táknrænt séð, en ég vil líka hafa sterkt hjarta sem mun endast mér vel í ellinni.
→ Engin ummæliEfnisorð: hjarta·hlaup·próf·vinna
Takið afrit af mikilvægum gögnum
Miðvikudagur 20. maí 2009 · tölvur
Það er alveg ótrúlegt hversu oft maður les í blöðum um að þessi eða hin fræga persóna varð fyrir því að fartölvu hennar eða hans var stolið, með öllum gögnum og jafnvel ævistarfi þeirra á henni. Hvernig væri að fólk lærði að taka afrit af gögnunum sínum? Kaupa eitt stykki utanáliggjandi harðan disk (ef það vill endilega geyma ævistörf sín í litlum fartölvum sem hentugt er að grípa (stela)) og láta hugbúnað sjálfvirkt taka afrit af öllum gögnum tölvunnar.
Þetta eru bara orðnar pirrandi fréttir og þetta fólk fær enga samúð frá mér (allra síst ef heitið er fundarlaunum), það á bara að vera forsjált og nota heilann aðeins í stað tölvunnar.
→ 2 ummæliEfnisorð: afrit·stolin gögn
Nóg að gera í eiginlegu fríi
Sunnudagur 17. maí 2009 · almennt
Þá er skólinn búinn, eða svo gott sem, eitt veikindapróf í næsta mánuði eftir og ég er þegar byrjaður að undirbúa mig fyrir það. Borgaði vinnufélaga mínum vakt um daginn, en ég hitti hann í Krónunni snemma mánaðar og minnti hann á að ég skuldaði honum – hann var búinn að steingleyma því. En, eins og Jokerinn sagði; “I’m a man of my words.” Ég læt þó vera að hlæja eins og móðursjúkur væri.
Ég er annars þessa dagana að ná ýmsu upp sem ég hef vanrækt, t.d. að klippa Japan Festival frá því í fyrra, komast aftur af stað í ræktinni með nýtt prógram og ætla mér að komast í betra form yfir sumarið en það hefur alltaf verið sá tími árs sem ég missi mig vegna vinnunnar. Þá hef ég skráð mig á byrjendanámskeið á línuskautum sem verður þann 25. þessa mánaðar (láta gamlan “draum” rætast), þannig að það er ýmislegt í gangi þó svo ég sé í eiginlegu fríi.
Ég er bara búinn að fá eina einkunn, en ég fékk 7,5 fyrir kvikmyndastjörnu kúrsinn. Ég efast um að ég fá hærri einkunn í öðrum kúrsum þessa önnina.
Eins og er er ég í Baughúsum í góðu yfirlæti mömmu. Það er ágætt að koma hingað í heimsókn og gista svosem eina nótt, kisurnar kúra alltaf hjá mér sem er alveg frábært. Þeirra sakna ég alltaf mest.
→ Engin ummæliEfnisorð: Baughús·einkunnir·Japan Festival·Joker·línuskautar·ræktin·sumarfrí